Wieś letniskowa położona wśród lasów, 12 km na północny zachód od Krokowej, oddalona 1,5 km od morza. Pierwszy raz została wymieniona w 1437 roku, jako majątek należący do książąt zachodniopomorskich.

W 1620 roku liczyła 11,5 włóki, istniał tu młyn wodny. Rok później Białogórę otrzymał Matzko Borcke – dworzanin księcia Bogusława XIV. W 1627 roku na wysokości wioski rozegrała się potyczka między okrętami Zygmunta III Wazy a flotą szwedzką. Już w roku 1638

Białogóra figurowała w rejestrze rodziny Krockow (linii z Osieków Lęborskich). Wiek XIX przyniósł Białogórze stosunkowo liczne zmiany właścicieli. Kolejnymi byli: von Jasmund, von Büllow, Gatke i Köller z Osieków Lęborskich.

W 1910 roku wieś liczyła 97 mieszkańców, miała 1596 ha. Obecnie Białogóra to szybko rozwijająca się miejscowość letniskowa.

Atrakcje

• piaszczyste, niezatłoczone, szerokie plaże;
• ruchome wydmy w pasie nadmorskim na zachód od miejscowości;
• zaplecze noclegowo-rekreacyjne (pensjonaty, kwatery agroturystyczne, pola namiotowe, stadnina koni, minigolf);
• walory przyrodniczo-krajoznawcze, m.in. dwa rezerwaty przyrody:
  • Rezerwat „Białogóra” (o pow. 211,1 ha) obejmujący fragment nadmorskiego boru bagiennego, na zapleczu wydm;
  • Rezerwat „Babnica” leżący ok. 1 km. na północny zachód od Białogóry, obejmuje frag-ment zbocza zalesionej wydmy parabolicznej, porośniętej acidofilnym (kwaśnolubnym) lasem bukowo-dębowym z 140-letnim drzewostanem.

Źródło: www.krokowa.pl